YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13892
KARAR NO : 2013/2495
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından sanık …’un, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan sanık … ‘ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine, diğer sanık …’nın ise atılı suçtan beraatine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2012 gün ve 2011/192 Esas, 2012/255 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve katılan … vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdurelerin (…)’e bağlı yetiştirme yurtlarında koruma altına alınması nedeniyle bu Kurumun davaya katılmasına karar verilmiş ve verilen tüm beraat hükümleri katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık …’nın suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçu yönünden verilen hükme ilişkin kurum vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme … bulunmadığından, bu suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik … vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan … vekilinin sanık …’e ilişkin verilen hükümlere ilişkin ve sanık … müdafiin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında müstehcenlik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık … ve katılan … vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya içeriğinden, mağdure … ve kardeşi Umut’un sanık …’in çocukları ile oyun oynamak amacıyla sanığın evine gitmek için ısrar etmeleri üzerine katılan anne ve babalarının izni ile sanığın evinde bir gece kalmak için gönderildiklerinin anlaşılmasına göre, sanık …’in, gözetimine bırakılan yaşı küçük mağdure …’ye ev içerisinde nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğunun belirlenmesi karşısında, hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi;
Onaylı nüfus kayıt örneğine göre 12.07.2002 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla 10 yaş içerisinde olduğu anlaşılan mağdure … hakkında, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen 28.02.2012 günlü raporda ruh sağlığının mağduru bulunduğu olay nedeniyle bozulduğunun belirtilmesi ve mağdurenin suç tarihi olan 20.04.2011 tarihinde sanık … tarafından gerçekleştirilen cinsel istismar eylemi öncesinde 05.03.2011 tarihinde … tarafından da nitelikli cinsel istismara uğradığı iddiası ile ilgili ayrı bir soruşturmanın yürütüldüğü, bu eylem nedeni ile mağdure hakkında aynı Üniversiteden alınan 01.04.2011 tarihli rapor içeriğinden dava konusu olaydan kaynaklı ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, mağdure …’ye yönelik ilk eyleme ilişkin soruşturma dosyasının akibeti araştırılıp hangi aşamada ise asıl ya da onaylı bir örneğinin dosyaya getirtilmesinden sonra dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesine gönderilerek önceki raporu ve dava dosyası değerlendirilerek, mağdurun ruh sağlığının önceki olay nedeniyle mi yoksa davaya konu olay sebebiyle mi, ya da her iki olaya dayalı olarak mı bozulduğu hususunda açıklayıcı rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.