YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15377
KARAR NO : 2013/2918
KARAR TARİHİ : 19.03.2013
Katılan …’e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar ve eziyet, katılan …’e karşı ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve eziyet suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; eziyet suçlarından beraatine, diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2012 gün ve 2011/257 Esas, 2012/197 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm re’sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Katılanlar vekilinin 25.09.2012 havale tarihli temyiz dilekçe içeriğinden temyizinin, sanık hakkında eziyet suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında katılanlara karşı eziyet suçlarından verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan …’ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında katılan …’ya karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Mahkemece sanık hakkında katılan …’ya karşı gerçekleştirmiş olduğu cinsel istismar suçundan TCK.nın 103/2 ve 3. maddeleri uyarınca verilen 12 yıl hapis cezası üzerinden 43. madde uyarınca 1/2 oranında yapılan artırım sonucu bulunan 6 yıllık cezanın, 103/6. madde uyarınca verilen 15 yıl hapis cezası üzerine eklenmek suretiyle 21 yıl hapis cezası yerine, anılan sıralamaya uyulmayarak neticeten 20 yıl hapis cezası vermek suretiyle sanığa eksik ceza tayini, ayrıca sanığın, katılana karşı eylemlerini velâyet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Tekerrüre esas alınan Araç Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/43 Esas, 2011/69 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 10.05.2011 gününde kesinleşmesi nedeniyle, TCK.nın 58/1. maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hükümde tekerrür uygulaması ile ilgili bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan re’sen de temyize tâbi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.