YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15385
KARAR NO : 2013/6813
KARAR TARİHİ : 29.05.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair …. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2012 gün ve 2012/107 Esas, 2012/163 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 2013/709 Esas sayılı dosyasının mağduresi ve müştekileri aynı olduğundan dosyalar 29.05.2013 tarihinde birlikte incelenerek karara bağlanmıştır.
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanığın ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanlarına, sanığın savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdureye karşı aynı kast altında farklı zamanlarda mağdurenin ikamet ettiği evin civarlarında mağdureye dokunma, sarılma ve mağdureyle öpüşme gibi kanıtlanan eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı niteliğinde olduğu gözetilmeden, TCK.nın 103/1 ve 43/1. maddeleri yerine, 103/2 ve 43/1. maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.