YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15453
KARAR NO : 2013/2122
KARAR TARİHİ : 04.03.2013

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunun, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçlardan mahkûmiyetine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2010/196 Esas 2012/43 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Oluşa, katılanın anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın katılana karşı nitelikli cinsel saldırıda bulunmak istemesine karşılık katılanın karşı koyması üzerine eylemini gerçekleştiremediği, katılanın sanığa “iki tane çocuğun var sen bizim eve gelip gidiyorsun, aile dostuyuz sen bunu yaparsan ben kendimi öldürürüm, eşini sevmiyorsun, çocuklarını da düşünmüyor musun” dedikten sonra başkaca herhangi bir engel sebep yokken sanığın eylemi tamamlamaktan vazgeçtiği anlaşıldığından, gönüllü vazgeçme anına kadar ki mağduru öpme ve vücudunu sıkma şeklindeki eylemine uyan basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.