YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1912
KARAR NO : 2013/13590
KARAR TARİHİ : 19.12.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2010 gün ve 2009/7 Esas, 2010/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdur ve sanığın sosyal hizmetler il müdürlüğüne bağlı yurtta kaldıkları, olay tarihinde sanığın yanına çağırdığı mağdurun eşofmanının altını indirerek kucağına oturtup sürtünmek suretiyle işlediği cinsel istismar eylemi nedeniyle mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun düzenlediği raporda orta düzeyde zekâ geriliği bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, muayene kaydında mağdurun sanıktan ayrı olarak İsmail adlı kişininde bu eylemleri yaptığından bahsetmesi, eylemin süreklilik göstermemesi ve nitelikli olmaması karşısında ruh sağlığındaki bozulma ve etkilenmeye neden olup olmayacağı, neden olacak ise mağdurun raporundaki öykü ve anlatımların da sanıktan başka İsmail adlı kişiden de bahsetmesi karşısında ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın eylemi nedeniyle olduğunun kesin olarak belirlenip belirlenemeyeceği, bunun etkileme mi bozulma mı olduğu, yine sanığın eyleminden mi yoksa olayın çevreden duyulmasından mı kaynaklandığı hususunda yeniden ayrıntılı rapor aldırılması, bu ayrım yapılamıyor ise şüphe sanık lehine değerlendirilerek, TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.