Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2012/1920 E. 2012/6085 K. 29.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1920
KARAR NO : 2012/6085
KARAR TARİHİ : 29.05.2012

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2011 gün ve 2008/178 Esas, 2011/323 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm re’sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın davaya konu suçlarla ilgili olarak hakkında herhangi bir ihbar ve şikâyette bulunulmadan, başka bir olay nedeniyle soruşturma evresinde ifadesinin alınması esnasında dava konusu olayın faili olduğunu söyleyerek, bizzat kendi açıklamasıyla hakkında dava açılmasını sağlamış bulunması ve dosya içeriği karşısında; TCK.nın 62/2. maddesinde öngörülen fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları itibarıyla hakkında her iki suç bakımından cezai hafifletici takdiri indirim nedenlerinin mevcut bulunduğu düşünülmeden, şartları oluşmadığından sözedilerek ve takdiren denmek suretiyle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi

KARŞI OY:

TCK.nın 62. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen indirimin, 2. fıkrada, sınırlı olmamak ve örnekleme yoluyla sayılmak suretiyle belirtilen hallerden biri ya da bir kaçının veya benzeri bir durumun varlığı halinde uygulanabileceği, maddenin 2. fıkrasında takdiri indirimin uygulanması halinde nedenlerinin karar da gösterilmesi gerektiğinin ifade edildiği, madde başlığında anlaşılacağı gibi, cezanın belirlenmesinde asıl olanın 61. maddeye göre bir suç ve ceza orantılı bir yaptırımın tayini olup, 62. maddeye göre yapılacak indirimin ikincil, hakimin takdirine dayalı bir durum olduğu ve inceleme konusu dosyada mahkemenin “şartları bulunmadığından 62. maddenin uygulanmasına yer omadığı” yönüde karar vermiş bulunması karşısında, temyiz mercii olan Yargıtay’ın 62. maddenin uygulanma koşullarının bulunduğu gerekçesiyle bir bozma yapamayacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu yöndeki kararına katılmıyorum.