YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2480
KARAR NO : 2013/13707
KARAR TARİHİ : 23.12.2013

Cinsel taciz (üç kez) ve hayâsızca hareketlerde bulunma (iki kez) suçlarından sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair … 5. Çocuk Mahkemesinden verilen 07.04.2011 gün ve 2009/507 Esas, 2011/199 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
5395 sayılı Kanunun 35. maddesinde, sosyal inceleme raporu alınması zorunluluğu öngörülmeyip, gerektiğinde alınmasının hükme bağlandığı, sanığın ise suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında mağdure …’e yönelik cinsel taciz suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 105/1. maddesinde düzenlenen suçun takibi şikâyete bağlı olup, mağdurenin de 03.11.2009 tarihli duruşmada alınan beyanında şikâyetçi olmadığı anlaşıldığından, kamu davasının düşmesi yerine, duruşmaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kamu davalarının CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında mağdur …’e yönelik cinsel taciz (iki kez) ve hayâsızca hareketlerde bulunma (iki kez) suçlarından verilen hükümlere ilişkin sanık müdafiin temyizine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,
Ancak,
Temyiz dilekçesinde sanığın akıl hastası olduğunun iddia edilmesi ve mağdurelerin de duruşmalarda sanığın akıl hastası olduğunu düşündüklerini ifade etmeleri karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla
sanığın akıl hastalığının bulunup bulunmadığı, varsa akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı usulen araştırılıp raporla saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.