YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2643
KARAR NO : 2012/6547
KARAR TARİHİ : 07.06.2012

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuk düşürtme suçlarından sanıklar …, …, …, …, … ve …’un yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar …, …, … ve …’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine, sanık … ve …’nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, …’in çocuk düşürtme suçlarından beraetlerine, …’nin çocuk düşürtme suçundan mahkûmiyetine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2011 gün ve 2010/194 Esas, 2011/228 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili, sanıklar …, …, …, … ve … müdafıileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure …’un zorunlu vekili vasıtasıyla davaya katıldığı ve vekilinin hükümleri temyiz de ettiği gözetilmekle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanık … ve …’ nin cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel istismar, sanık … hakkında ise çocuk düşürtme suçlarından verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin ve katılan mağdure zorunlu vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar … ve …’in nitelikli cinsel istismar suçundan mahkûmiyetlerine dair kurulup usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar … ve … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, … hakkında ise çocuk düşürtme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar … ile …’nin 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması ve sanık … hakkında aynı Kanunun 103/2. uyarınca alt sınırdan verilen 8 yıl hapis cezasından 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca indirim ve artırımların yapılması yerine 15 yıl üzerinden hesaplanarak hapis cezasının 5 yıl 6 ay 20 gün yerine hatalı hesaplama sonucu 8 yıl 4 ay olarak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafılerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak sanıklar … ile …’nin hükümlerinde yer alan “TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi ve sanık …’ın hüküm fıkrasındaki “8 yıl 4 ay hapis” cezasının 5 yıl 6 ay 20 güne indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;
Sanık … aşamalardaki beyanlarında kardeşi olan mağdureye karşı cinsel istismar eylemini evlerinde gerçekleştirdiğini, 12.03.2010 günlü savcılık beyanında ise “sanık …’u kendi evlerinde mağdureyi istismar ederken gördüğünü”, sanık … da eylemini mağdurenin evinde gerçekleştirdiğini,
13.03.2012 tarihli savcılık ifadesinde de “mağdurenin evlerinin arkasında sırayla … ve …’un mağdureyi istismar ettiklerini” ifade etmeleri karşısında, sanıkların mağdureyi hürriyetinden hangi tarihlerde ne şekilde ve nerede yoksun kıldıkları kesin biçimde araştırılıp saptanmadan ve bu husus denetime olanak sağlayacak şekilde tartışılmadan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hükmün gerekçe kısmında sanıkların hile ile mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldıklarından bahsedildiği halde, hüküm kısmında eylemlerini cebir şiddetle yaptıklarını kabul etmekle gerekçe de çelişkiye düşülmesi ve sanık … hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, sanıklar …, …, …, … müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.