YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/4371
KARAR NO : 2013/11116
KARAR TARİHİ : 06.11.2013

Cinsel taciz suçundan (iki kez) sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (iki kez) mahkûmiyetine dair Keşan Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.07.2010 gün ve 2010/224 Esas, 2010/450 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
İddianame içerikleri ile mağdureler … ile …’ın anlatımlarına göre, 05.02.2010 günü Kipa alışveriş merkezindeki bayanlar tuvaletine giren mağdure …’nin bulunduğu kabinin yanındaki kabinde bekleyen sanığın, alt kısımdaki boşluktan kameralı cep telefonunu uzatıp mağdureyi görüntülediği sırada fark edilmesi üzerine kaçtığı ve 26.02.2010 günü aynı bayanlar tuvaletine gelen sanığın bu kez bulunduğu kabindeki klozetin üzerine çıkıp üst kısımdan yan kabinde ihtiyaç gidermekte olan mağdure …’ı seyrettiği ve mağdure …’ın bağırması üzerine tuvaletten kaçan sanığın nihayetinde 04.03.2010 gecesi aynı bayanlar tuvaletine girdiğinde tanık …’le karşılaşması nedeniyle kaçmak isterken özel güvenlik görevlilerince yakalanması sonrası güvenlik kamera görüntülerinden önceki iki olaya karıştığı belirlenip temin edilen her iki mağdure tarafından teşhis edildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu haliyle sanığın mağdurelere yönelik eylemlerinin TCK.nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturması nedeniyle karar tarihinden sonraki dönemde anılan maddede yapılan kanuni değişiklikte göz önüne alınıp 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesine göre belirlenecek lehe kanun maddesi uyarınca davaya bakma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.