YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8380
KARAR NO : 2013/9161
KARAR TARİHİ : 16.09.2013

Zorla kaçırıp alıkoyma ve zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçlarından sanık …, zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan sanıklar … ve …’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; beraatlerine dair Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2010 gün ve 2010/35 Esas, 2010/192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,
Sanık … hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan (05.07.2004 tarihli olay hakkında) kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı Kanunun 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 02.02.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar … ve … hakkında zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan (22.12.2004 tarihli olaya ilşkin) kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Sanık …’ün daha önce aralarında gönül ilişkisi olan mağdureyi belediye otobüsünde iken diğer sanık … ile birlikte otobüsten indirip kaçırmaya çalıştıkları mağdurenin ve yanında bulunan akrabası …’in direnmeleri sonucu sanıkların eylemlerini tamamlayamadıkları mağdure ve tanık beyanı, adli raporlar
ve tüm dosya içeriği ile sabit olduğu halde sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine yazılı gerekçelerle beraatlerine hükmolunması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.