YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3211
KARAR NO : 2013/8287
KARAR TARİHİ : 27.06.2013

Fuhuş, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanıklar …, … ve …’nın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar …, … ve …’nin atılı fuhuş ve hakaret, sanıklar … ve …’nün atılı kasten yaralama suçlarından beraatlerine, sanık …’nin atılı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine dair … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2011 gün ve 2011/251 Esas, 2011/599 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığının belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar …, … ve …’nin haklarında fuhuş ve hakaret, sanıklar … ve … haklarında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.