YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3411
KARAR NO : 2013/4670
KARAR TARİHİ : 17.04.2013

Fuhuş (2 kez) ve müessir fiil (2 kez) suçlarından sanık … ve fuhuş (2 kez) suçundan …’in yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’un (2 kez) fuhuş, müessir fiil ve kasten yaralama suçlarından, sanık …’nin atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2007 gün ve 2005/39 Esas, 2007/512 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında kasten yaralama ve müessir fiil suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Anayasa Mahkemesi’nin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin, Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükümlerin temyizi kâbil olmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Sanıklara isnad olunan fuhuş suçlarının 765 sayılı TCK.nın 436/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıylaaynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 02.01.2005’den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.