YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3441
KARAR NO : 2013/11494
KARAR TARİHİ : 14.11.2013

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve unvan gaspı suçlarından sanık …; ırza geçme suçundan sanıklar…, … ve …; reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık …; fuhuş için kadın tedarik etme suçundan sanıklar …, … ve … ve ırza geçme ile fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık …’un yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’nun atılı suçlardan beraatine, sanıklar …, … ve…’nın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanıklar … ve …’ın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından, sanıklar …, … ve …’ın fuhuş için kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetlerine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2003/69 Esas, 2005/592 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında verilen beraat hükümlerini temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından ve gerekçeye yönelik temyiz de bulunmadığından, sanık müdafiin bu hükümlere ilişkin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin diğer temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar veridikten sonra gereği düşünüldü:
Oluşa uygun olarak sanıklar…, …, … ve …’in işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanık …’a isnat edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme, sanıklar …, …, … ve …’e isnat edilen fuhuş için kadın tedarik etme suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 24.01.2003’ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.
maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.