YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5897
KARAR NO : 2015/900
KARAR TARİHİ : 10.02.2015

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın öğretmen olarak görev yaptığı dershanede öğrenci olup olay tarihi itibariyle 15 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olay günü özel ders almak üzere sanığın evine gitmesinin ardından bir müddet ders çalıştırdığı mağdurenin annesini telefonla daha sonra arayarak çalışmanın bir günde bitemeyeceğinden bahisle ertesi gün de ders çalışmak üzere gece kendi evinde kalması hususunda annesinden izin aldığı mağdure ve yeğeniyle beraber akşam sinemaya giden sanığın saat 23.00 sıralarında eve döndükten sonra uyumak üzere aynı yatakta yattıkları sırada mağdureye sarılıp saçları ile yüzünü okşayarak boynundan öptüğü ve atletini çıkarmaya çalışıp dudağından öptüğü sırada mağdurenin ”Ne yapıyorsun” diyerek kendisini itekleyip tartışmasından sonra annesine mesaj göndererek kendisini sanığın evinden almalarını istediği ve bir süre sonra eve gelen akrabası tarafından sanığın evinden alınan mağdurenin evine gittikten sonra annesine yaşananları anlattığı olayda sanığın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını
bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği mağdure, müşteki ve olay esnasında evde bulunup sanıkla mağdurenin bağrışmalarını duyduğu yönünde ifade veren tanık … beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği konusunda rapor alınması gerektiği yolundaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.