Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/5918 E. 2013/7413 K. 11.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5918
KARAR NO : 2013/7413
KARAR TARİHİ : 11.06.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık … ile, nitelikli cinsel saldırı suçundan sanıklar … ve …’nın yapılan yargılamaları sonunda; …’un değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine, … ve …’nın atılı suçtan beraatlerine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2008 gün ve 2007/51 Esas, 2008/160 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gönderilmekle incelendi;
Her ne kadar sanık … müdafiin 24.04.2008 tarihli temyiz dilekçesinde mahkeme yazı işleri müdürünün imza ve tarih içermeyen şerhi dışında temyiz tarihini gösteren usulünce yapılmış bir havale bulunmamakta ve mahkemece de söz konusu temyizin hangi tarihte yapıldığı belirlenememiş ise de, sanık lehine düşünülüp, müdafiin temyizinin süresinde olduğu kabul edildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanık ile mağdurenin suç tarihinde hem vajinal hem de anal yoldan cinsel ilişkiye girdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın mağdureye yönelik araya herhangi bir kesinti girmeden, peşpeşe gerçekleşen eyleminin tek suç olarak kabulü gerektiği halde, cezasının TCK.nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.