Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/693 E. 2014/11007 K. 14.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/693
KARAR NO : 2014/11007
KARAR TARİHİ : 14.10.2014

Tebliğname No : 14 – 2011/356644
MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02.05.2011
NUMARASI : 2009/86 Esas, 2011/120 Karar
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Suç tarihlerinde 15 yaşından küçük mağdurların velâyet hakkına sahip kanuni temsilcileri olan müşteki M..in kovuşturma aşamasında asliye ceza mahkemesinde 20.02.2009 tarihli oturumda alınan beyanında sanıktan şikâyetçi olmadığını, ağır ceza mahkemesindeki 18.06.2009 tarihli oturumdaki ifadesinde ise sanıktan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini söylemesi karşısında, hükümleri temyiz etmeye hakkı bulunmayan, mağdurlar vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanığın mağdur M.. A..’ye yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.