YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7792
KARAR NO : 2014/10763
KARAR TARİHİ : 01.10.2014

Tebliğname No : 8 – 2008/232154
MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28.04.2008
NUMARASI : 2006/298 Esas, 2008/157 Karar
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar S.., F.., S.. ve C.. haklarında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, sanıklar Serdar ve C.. haklarında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükümlerle ilgili olarak katılan mağdure S…’nın anılan suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle vekilinin bu suçlar yönünden kurulan hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından katılan mağdure S… vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere dair temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan mağdure S… vekilinin temyizi ve sanık Seçgin hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde,
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure S.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık .. hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık S.. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkralarında yer alan, TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “Sanığın TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.