YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8817
KARAR NO : 2013/11160
KARAR TARİHİ : 07.11.2013

Cinsel taciz suçundan sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2010 gün ve 2009/429 Esas, 2010/583 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … ve hakkında kamu davasının kovuşturulmasının durmasına karar verilen diğer sanık …’in, mağdurenin eşi olan astsubay tanık …’ın kendilerine silah çektiği iddiası ile polisi aramaları sonucu tanık …’ın şüpheli sıfatı ile Merkez Komutanlığında alınan beyanında sanıkların eşine bakarak sözle tacizde bulunduğuna dair iddia ile başlatılan soruşturmada; olayın ortaya çıkış şekli, mağdure ve eşinin olaydan doğrudan kolluğa başvurmayıp, sanıkların kendilerini şikâyeti üzerine cinsel taciz iddialarını ortaya atmaları, sanıkların cinsel taciz eylemini inkar etmeleri nedeni ile bu iddialarının tanık eş …’ı suçtan ve disiplin cezasından kurtarmaya yönelik olabileceği yönünde şüphe oluştuğundan, mağdurenin sanıklar ile yüzleştirilerek hangi sanığın cinsel taciz eyleminde bulunduğuna dair yaptırılacak tespitin de bu şüpheyi gideremeyeceği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.