YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11264
KARAR NO : 2016/5083
KARAR TARİHİ : 24.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit (sanık …), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit (üç kez) (sanık …)
HÜKÜM : Sanık …’in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık … hakkında mağdure … ile mağdur …’e yönelik tehdit suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, mağdur …’e yönelik tehdit suçundan beraati ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık … hakkında tehdit suçundan (iki kez) verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olduğu ve mahallinde incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet ve tehdit suçundan verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık … hakkında mağdur …’e yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettiği gözetilerek anılan hükmün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık … hakkındaki hükümde yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar … ile … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure …’in aşamalardaki anlatımları, diğer mağdurlar … ile …’in beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların olay günü tarlada çalışan mağdure …’in yanına gelip, onu sürükleyip kaçırmaya çalıştıkları, sırada mağdurenin bağırıp direnmesi ve …ile …’in olay yerine gelip müdahalede bulunmaları nedeniyle eylemlerini tamamlayamadan olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs yerine, aynı suçun tamamlanmış halinden mahkûmiyet hükümleri kurulması,
Sanıklar haklarında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan uygulama yapılırken, önce 5237 sayılı TCK’nın 109/1, daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması,
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.