YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1186
KARAR NO : 2016/477
KARAR TARİHİ : 20.01.2016

Tebliğname No : 4 – 2012/127974
MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06.03.2012
NUMARASI : 2011/294 Esas, 2012/40 Karar
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), hakaret (sanık M…), tehdit (sanık H…)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık M… hakkında hakaret suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık M… müdafiin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.