Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2014/5737 E. 2014/10905 K. 13.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5737
KARAR NO : 2014/10905
KARAR TARİHİ : 13.10.2014

Tebliğname No : 14 – 2014/164532
MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10.02.2014
NUMARASI : 2013/137 Esas, 2014/29 Karar
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 24.09.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.
Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 16/01/2014 tarihli raporunda mağdurenin travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, sanığın mağdureye yönelik olarak mağdure ilköğretim 1. ve 5. sınıfta iken gerçekleştirdiği
iki farklı eyleminin bulunmasına karşılık, bu eylemlerden hangisi sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmediğinden, öncelikle dosyanın talep edilmesi halinde de mağdurenin adı geçen üniversite hastanesine gönderilerek bu hususta ek rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Sanığa ait adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği, mağdureye ait de nüfus kayıt örneği getirtilmeden ve sanık ile mağdure arasındaki akrabalık bağını gösteren nüfus kayıt örnekleri de celp edilmeden sanık hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması,
Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.