YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6805
KARAR NO : 2015/9376
KARAR TARİHİ : 15.10.2015
MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Sanık müdafiin temyizinin yalnızca vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle müdafiin vekalet ücreti talep edemeyeceği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği halde TCK7nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğundan, tayin olunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün temyizinin mümkün olmadığından bahisle sanık müdafiin temyiz isteminin reddine dair verilen 11.04.2014 tarihli Ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği halde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.