YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/7378
KARAR NO : 2014/12670
KARAR TARİHİ : 13.11.2014
Tebliğname No : KYB – 2014/194423
Hürriyeti tahdit ve hürriyeti tahdide teşebbüs suçlarından sanık Cemal Öken’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/2 (2 defa), 109/3-a-b (2defa), 35. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli ve 2013/141 Esas, 2013/511 sayılı Kararın yönelik infazın durdurulması talebinin reddine ilişkin aynı mahkemenin 06.02.2013 tarihli Ek Kararı ile reddine ilişkin itirazın keza reddine dair Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli ve 2014/176 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;
Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesince, iki ayrı müştekiye karşı hürriyeti tahdide teşebbüs eyleminden 24.12.2013 tarihli kararında sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, anılan mahkemece bu kararın infazının ise, 2 ayrı 1 yıl hapis cezası olarak infaz edilmesi şeklindeki isteminin ise, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca infazın durdurulması yönündeki talebinin anılan mahkemenin 06.02.2013 tarihli ek kararı ile, her bir mağdur için ayrı ayrı l’er yıl hapis cezası olarak infazı şeklinde karar vermiş ise de; anılan mahkemenin ilk kararında 1 yıl hapis cezası verip bu kararın temyiz incelemesinden geçmeden kesinleştiği için sonradan verilen 1 yıl hapis cezasının mükerrer olup infazının yapılamayacağı gibi ek karar ile verilen kararının duruşma açılmadan, sanığa savunma hakkı tanınmadan ve Yargıtay temyiz yolu yerine itiraz yolu açık olarak karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 15.05.2014 gün ve 94660652-105-34-3306-2014/9734/33749 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenmekle gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamından sanıklar C. Ö. ve K. Ö.’in atılı suçtan beraatlerine, sanık Uğur Demir’in ise mahkûmiyetine karar verildiği, kanun yararına bozmaya konu gelen sanık U. D. olduğu halde sehven C. Ö.’in yazıldığı ve bu husus maddi hata olarak değerlendirilmekle yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu anlaşıldığından, Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli ve 2014/176 değişik iş sayılı kararının; CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına ve dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.