YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10009
KARAR NO : 2016/3617
KARAR TARİHİ : 12.04.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdurenin vekaletname ibraz eden vekili ile … vekilinin de mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koydukları, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ile 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına ve mağdure vekili Av. … ile bakanlık vekilinin katılanlar vekilleri olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekili ve katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık ile mağdurenin fiziki durumları, olayın gerçekleştiği yer ve tüm dosya içeriğine göre; mağdurenin sanığı eliyle itmesiyle onun eylemini sonlandırmasının mümkün olmadığı ve eylemin gerçekleşen haliyle çocuğun basit cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığı gözetilerek sanığın TCK’nın 103/1. maddesine göre mahkûmiyeti yerine aynı kanunun 103/2, 35 maddeleri gereğince uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.