Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2016/10370 E. 2021/1794 K. 03.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10370
KARAR NO : 2021/1794
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı
HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 102/3-b. maddesinde düzenlenip, temel cezada artırım sebebi olarak kabul edilen hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması halinin uygulanabilmesi için sanığın yazılı veya sözlü hizmet akdine istinaden kendisine bağlı çalışıp, bu kapsamda işe alma, işten çıkarma, ücretini belirleme şeklinde üzerinde sahip olduğu bir kısım yetkilerin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle çalışanına karşı cinsel saldırı suçunu işlemesinin zorunlu olduğu nazara alınarak yapılan değerlendirmede, başkasına ait reklam ve tanıtım merkezinde ekip şefi olarak çalışan sanığın, olay günü aynı işyerinde birlikte çalıştığı reşit mağdurenin omuzlarını sıkıp, yanağından öperek göğüslerine dokunması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve dosya içeriğine göre üzerinde herhangi bir nüfuzunun bulunmadığı mağdureye yönelik eyleminden dolayı sanık hakkında söz konusu artırım maddesinin tatbik edilemeyeceği gözetilerek hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girip, lehe sayılan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 102/1-c.2. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.