YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/13083
KARAR NO : 2021/2647
KARAR TARİHİ : 31.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler … ile …’e yönelik)
HÜKÜM: Çocuğun cinsel istismarı (mağdure …’a karşı) ve çocuğun cinsel istismarına teşebbüs (mağdure …’e karşı) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında mağdure …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure …’e yönelik çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olay günü sanığın takip ettiği mağdurelerin peşinden apartmana girerek …’a istismarda bulunmasının ardından bağırmaları üzerine diğer mağdure …’e yönelik herhangi bir fiziksel teması olmaksızın binadan ayrıldığının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, mevcut haliyle eylemde atılı suçu icrai hareketlerine başlanmadığı gözetilerek sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.