YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1613
KARAR NO : 2016/3654
KARAR TARİHİ : 12.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin suç tarihinde kolluk görevlilerince alınan iki ayrı ifadesinde sanık …’in ailesinin borçlarını ödediğini, bu borç karşılığında sanıkla değişik illere rızasıyla giderek çalıştığını, suç tarihinde olayın meydana geldiği restoranda sanığın kendisini bir pavyona satacağını söylemesi üzerine tartıştıklarını, restoran sahibi olan tanık …’in kendisine yardımcı olduğunu beyan ettiği, 04.12.2006 tarihinde … Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu şikâyet dilekçesinde ise kolluk anlatımlarından farklı olarak sanığın kendisini kandırarak …’den kaçırdığını, zorla ve döverek senet imzalattığını, değişik illerde gezdirerek alıkoyduğunu beyan ettiği, Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde kolluktaki anlatımlarına benzer beyanlarda bulunarak sanığın bulundukları restoranda çalışmasını istemesi üzerine tartıştıklarını ve sanığın kendisini üzerine benzin döküp yakmakla tehdit ettiğini beyan ettiği, tanık …’in ise sanığın tehdit eylemine ilişkin görgüye dayalı beyanlarda bulunduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı, 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun ise sabit olduğu, her iki atılı suçtan kamu davası açılmış olması da gözetilerek, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilip, tehdit suçundan mahkûmiyetine hükmedilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde eylemlerin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.