YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/488
KARAR NO : 2016/3554
KARAR TARİHİ : 11.04.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM : Sanık …’ın atılı suçtan, sanık …’ın ise çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olması ve suçtan zarar gören … vekilinin hükümleri temyiz etmesiyle açıkça katılma iradesini ortaya koyması karşısında, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan … vekilinin ise katılan bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Kayden 13.04.1997 doğumlu olup, 17.05.2012 tarihli celsede onaltı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaşı nedeniyle tayin edilen vekilin kamu davasına katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar müdafileri ile katılan bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Sanık … hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık … müdafii ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunda kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya içerisinde bulunan … Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 29.02.2012 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının bildirilmesinin ardından Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.11.2012 günlü raporunda ise sanığın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi karşısında, her iki rapor arasında çelişki meydana geldiği anlaşıldığından, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan yeniden rapor alınıp, sonucuna göre 6545 sayılı Kanunla TCK’nın 103. maddesinde yapılan değişikliklerde göz önünde tutularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.