YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5083
KARAR NO : 2020/4683
KARAR TARİHİ : 04.11.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mağdure …’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, mağdure …’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mağdure …’a yönelik atılı suçta mahkumiyeti ile mağdure …’ye yönelik atılı suçtan beraati

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Mağdure … vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Suç ve hüküm tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure …’nin velayet hakkına sahip annesi …’in kovuşturma evresinde alınan 22.05.2013 günlü mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi ayarınca REDDİNE,
Sanık hakkında katılan mağdure …’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafilerinin temyizinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.