Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2018/4515 E. 2020/2775 K. 29.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4515
KARAR NO : 2020/2775
KARAR TARİHİ : 29.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesi gereğince teşdiden belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasının aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/2 oranında artırılmasının ardından 31/3. maddeye göre 1/3 ve 62. madde ile 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 2 yıl 1 ay ay 4 gün hapis cezasına hükmedilmesi neticesinde fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınarak mahkemece anılan maddede düzenlenen alt ve üst sınırlar arasında ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeden “suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak” şeklindeki yetersiz gerekçe ile temel cezanın teşdiden belirlenmesi sonucunda fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.