YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4856
KARAR NO : 2021/815
KARAR TARİHİ : 02.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun olay tarihi itibarıyla lehe sayılan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenip, altı aydan iki yıla kadar hapis cezasını öngördüğü gözetilerek hüküm kurulması gerekirken mahkemece bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda lehe kanun değerlendirmesi de yapılmaksızın yazılı şekilde sanık hakkında TCK’nın 104/1. maddesine göre alt sınırdan ceza tayini yoluna gidildiği belirtilerek takdiren 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
Suç tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil edecek herhangi bir adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, kabul edilen eyleminden kaynaklanan maddi bir zararın bulunmaması ve olumsuz kişilik özellikleri taşıdığına dair dosyaya yansıyan somut bir bulgu ya da delil olmaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinde yer alan kanuni koşullar değerlendirilerek uygulanması hususunda karar verilmesi gerekirken “…suçun işlenişindeki özellikler, verilen ceza miktarı, mağdurenin zararının karşılanmamış oluşu…” şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.