Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2020/10932 E. 2021/2543 K. 29.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10932
KARAR NO : 2021/2543
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanıklar …..ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatleri ile sanık …’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Sanıklar haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve mağdure vekili ile sanık … müdafisinin anılan kararlara yönelik temyiz istemleri CMK’nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılarak itirazların reddine dair karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu kararlara ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Kayden 25.03.2000 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 24.06.2016 tarihli duruşmada on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.