YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4
KARAR NO : 2021/1776
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

Sanık … hakkında cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonucunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2013 gün ve 2013/31 Esas, 2013/652 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22.01.2020 gün ve 2016/1554 Esas, 2020/622 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2020 günlü, KD-2020/109993 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 22.01.2020 gün ve 2016/1554 Esas, 2020/622 Karar sayılı onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katip Çelebi Üniversitesi Tıp Fakültesinde röntgen teknisyeni olarak çalışan sanığın, olay günü mağdurenin röntgen filmini çektiği sırada cinsel saldırıda bulunduğunun tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, sanığın, mağdure üzerinde kamu görevinden kaynaklanan bir nüfuzunun olmadığı, zira sanığın nüfuzunun bulunduğunun kabulü için görevinin mağdure üzerinde güç ve otorite oluşturarak direncini kırması ve mağdurenin bu nedenle çekinerek karşı koyamaması gerektiği, bunun gerçekleşmesi içinde sanığın görevinin mağdure yönünden zorunlu ve icbar edici nitelik taşımasının zaruri olduğu, dolayısıyla sadece kamu görevinin sağladığı kolaylıktan faydalanarak eylemin gerçekleştirilmesi halinde nüfuzun kötüye kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 102/3-b. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.