YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/11604
KARAR NO : 2006/1388
KARAR TARİHİ : 15.02.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.11.1998 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.7.1999 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; davacı, davalının köy yaylasına kalıcı nitelikte ve mülk edinme amacına yönelik bina yaptığını, çevresinden yararlandığını ileri sürerek yaylaya elatmanın önlenmesini ve binanın yıkılmasını istemiştir.
Mahkemece, davalının betonarme ev yapmak suretiyle vaki elatmasının önlenmesine ve binanın kal’ine karar verilmiştir.
13.5.1999 günlü kroki ile davalının yayla yerinin 49,75 metrekarelik kesimine tek katlı kalıcı nitelikte mülk edinmek amacıyla ev yaparak 43,45 metrekarelik kesimine biriket yığma tarzda tek katlı ahır yapmak suretiyle, 561,80 metrekarelik kesimini ise çevirmek suretiyle elattığı saptanmıştır.
Bilirkişi raporu doğrultusunda davalının çevirerek kullandığı 561,80 metrekare yüzölçümündeki yayla yerine elattığı saptandığı halde bu kesime de elatmasının önlenmesine karar verilmemesi doğru görülmemiştir.
Öte yandan; bilirkişi raporundan 43,45 metrekarelik kesime yapılan ahırın mülk edinmek amacıyla yapılmış kalıcı nitelikte olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Ahır olarak yapılan bu yapının mülk edinmek amacıyla kalıcı nitelikte yapılmış bir yapı olup olmadığı araştırılarak, kalıcı yapı niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde davalının bu kesime
de elatmasının önlenmesi ile yapının yıkılmasına karar verilmelidir. Geçici olarak hayvanların barınması amacıyla yapılmış bir yapı olduğunun saptanması halinde ise bu yapının yıkılması gerekmez.
Mahkemece, bu yönler düşünülmeden sadece ev yerinin bulunduğu kesim için kabul kararı verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent gereği davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 15.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.