Yargıtay Kararı 14. Hukuk Dairesi 2006/112 E. 2006/1891 K. 22.02.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/112
KARAR NO : 2006/1891
KARAR TARİHİ : 22.02.2006

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 8.4.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 1.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanunun 747’ye dayanarak açılmış geçit hakkı istemine ilişkindir. Bu tür davalarda amaç genel yola bağlantısı olmayan veya yola olsa bile mevcut hali ile ihtiyacını karşılamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısını sağlamaktır. Uygun geçit yeri saptanırken taraf yararlarının gözetilmesi zorunludur. Zira; geçit istemleri özünü komşuluk hukukundan alır. Bu bakımdan geçit yeri belirlenirken davacının subjektif arzusuna değil objektif esaslara uygun davranılmalıdır. Diğer yandan geçit güzergahı saptanırken aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır.
Somut olaya gelince; geçit 105 parsel sayılı taşınmazdan kurulmuş, kurulan bu geçitle 105 parsel bütünlüğü bozulmuştur. Oysa bilirkişi tarafından düzenlenen krokide 117 ve 314 parsellerden de geçit alternatifi belirlenmiş ne var ki mahkemece bu alternatifler üzerinde durulmamıştır. Bu bakımdan öncelikle 117 ve 314 parsel malikleri harçlı dilekçe ile davaya katılmalı veya onlar aleyhine de; dava açılarak bu dava ile birleştirilmeli, bilirkişi krokisindeki diğer alternatifler değerlendirilmelidir. Mahkemece 105 parsel bütünlüğünü bozacak şekilde geçit tesisi doğru olmamıştır. Kabule göre de geçit bedelinin hükümden evvel yükümlü taşınmaz malikine ödenmek üzere dosyaya depo ettirilmesi gerekirken bu yönün gözardı edilmesi, geçit davalarında davanın mahiyeti gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması vekili yararına
./..

2006/112-891

Avukatlık Ücreti tayin edilmemesi gerekirken bu ilkelere aykırı hüküm kurulması da doğru olmamış kararın tüm bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz nedenlerinin kabulü ile kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.