Yargıtay Kararı 14. Hukuk Dairesi 2006/11842 E. 2006/10846 K. 12.10.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/11842
KARAR NO : 2006/10846
KARAR TARİHİ : 12.10.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.4.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava tapu kayıtlarındaki vakıf şerhinin terkini istemiyle açılmıştır.
Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı … temyiz etmiş, Dairemizce bazı eksikliklerin giderilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesinden sonra davacı 29.08.2006 günlü dilekçesiyle davasından vazgeçtiğini bildirmiş, mahkemece ek bir kararla davacının davasından vazgeçmesi nedeniyle davanın reddine karar verildikten sonra dosya yeniden Dairemize gönderilmiştir.
Mahkemenin davalı … İdaresinin temyiz konusu yaptığı 19.12.2005 tarihli kararı nihai karardır. Mahkemenin önüne getirilen uyuşmazlığın nihai kararla hükme bağladıktan sonra dosyayı yeniden ele alarak bir başka karar verme olanağı yoktur. Çünkü verdiği nihai kararla mahkeme dava dosyasından el çeker. Bu nedenle davacının mahkemeye verdiği 29.08.2006 günlü dilekçesiyle ilgili işlem yapmak görevi mahkemeye değil işlemin muhatabı olan Yargıtay’a aittir.
Mahkemenin yetkisi olmadığı halde davacı tarafından verilen dilekçenin işleme alınarak açılan davanın feragat nedeniyle reddine dair kurduğu 08.09.2006 günlü hükmün bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra davalı … İdaresinin 08.03.2006 tarihli temyiz dilekçesi ve temyiz nedenlerinin incelenmesine geçildi;
Davacı, hükmün temyiz edilerek dosyanın Yargıtay’a gönderilmesinden sonra vermiş olduğu kimliği onamlı 29.08.2006 tarihli dilekçesi ile davasından feragat ettiğini bildirmiştir.
HUMK.nun 91. maddesinde ferağatın iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesi olduğu belirtilmiş, 95/1.maddesinde de ferağatın kati bir hükmün hukuki neticelerini hâsıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki ferağatın geçerliliği karşı tarafın muvafakatına bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Bu nedenle yerel mahkeme kararının davacının davadan ferağatı hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere bozulması gerekir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da bu yoldadır. (11.4.1940 gün ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulunun 16.11.1966 gün 1438/290 ve 27.5.1992 gün 1992/2-250/364 sayılı kararları)
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.