YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/15883
KARAR NO : 2007/1052
KARAR TARİHİ : 08.02.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.6.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; meraya elatmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 18.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, mera olarak nitelemesi yapılıp sınırlandırılan 150 ada 2 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ot bedeli ile eski hale getirme bedellerinin tahsili ve kal talepleri ile açılmıştır.
Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Köy Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.
Dava konusu taşınmaz bölümünün mera olarak sınırlandırıldığı tartışmasızdır. Gerçekten 4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesi hükmünce meraların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması ne sebeple olursa olsun sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Ancak, sözü edilen Kanunun “tahsis amacının değiştirilmesi” başlıklı 14.maddesi gereğince o maddede sayılan koşulların varlığı halinde ilgili birimlerin talebi komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine Valilikçe tahsiste değişiklik yapılabilir.
Somut olayda, mera komisyonu 29.4.2005 günlü kararında davalı köye bu konuda işlem yapmak üzere mehil vermiş ancak, davalı köyün yetkili mercii yerine bir başka idari kuruma başvurması sebebiyle bu istem davanın açıldığı tarihte yerine getirilememiştir. Valilikçe davalı köye eksik bilgi ve belgeleri tamamlamak üzere ayrı bir süre verildiği, 27.9.2006 günlü yazıda anlaşıldığından dava konusu mezarlık yeri ile ilgili yapılan işlemlerin sonucu davalı köy tüzel kişiliğinden sorulmalı, işlemlerin tamamlanarak dava konusu meranın tahsis amacında değişiklik yapılıp köye ait mezarlık yeri olarak ayrılması durumunda davanın konusu kalmayacağı düşünülmelidir.
Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan dava eksik araştırma ve inceleme ile kabul edilmiş olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunun kararın yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 8.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.