YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/2852
KARAR NO : 2006/4170
KARAR TARİHİ : 10.04.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.11.2004 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava 700.000 m2 yüzölçümündeki mera olarak sınırlandırılan 315 parsele vaki elatmanın önlenmesi istemi ile açılmıştır. Mahkemece dava kabul edilerek “Davalı köy tarafından davacı köy mer’a sınırına yapılan tecavüzün menine” biçiminde hüküm kurulmuş kararı davalı temyiz etmiştir.
4342 sayılı Mera Kananunun 3. maddesindeki tanıma göre “mer’a hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.” Mer’a yaylak veya kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabilir. Somut olayda taraf köylere mer’a tahsisi yapılmadığı sabittir. Yerel bilirkişi ve tanıklar ise çekişme konusu meradan öteden beri davacı ve davalı köyün müştereken yararlandıklarını bildirdiği gibi mahkemenin kabulünde bu doğrultudadır. O nedenle mahkemece 315 mer’a parseline davalı köyün müşterek kullanmaya elatmasının önlenmesine karar vermesi gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde “davalı köy tarafından davacı köy mer’a sınırına yapılan tecavüzün men’ine” şeklinde hüküm kurulması doğru olmamış kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.