YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/4860
KARAR NO : 2007/5977
KARAR TARİHİ : 21.05.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.02.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkına elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 04.05.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 21.02.2004 havale tarihli dava dilekçesinde, davalının 36 parsel sayılı taşınmazı lehine tesis edilmiş bulunan geçit hakkına davalı tarafından tamamen kapatmak suretiyle vaki müdahalenin men’i ile yol üzerine yığılan tüm malzemenin kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, keşif sırasında yolun açık olduğu tespit edildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ancak yargılama masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına ücreti vekalet tayinine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, geçit hakkına vaki elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.
1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre dava konusu geçit hakkının davadan sonra açılmış bulunduğu ve keşif sırasında temyiz olduğu sabit olmakla “dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına ” karar verilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından davacının aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Davalının odun yığıp traktörünü park etmek suretiyle geçit hakkını kapattığı, odunları kestirinceğe kadar bir hafta süreyle geçitin kapalı kaldığı dosyaya ibraz edilen fotoğraflar ve dinlenen tanık beyanları ve mahalli bilirkişi beyanı ile sabittir. Hatta tanıklardan Veli Bingili davalının traktörü dava açılınca kaldırdığını ifade etmiştir. Kaldı ki, bizzat davalının cevap dilekçesindeki “… zaman zaman zorunluluktan kaynaklanan nedenler dışında komşunun olumsuz şekilde etkilenmekten kaçınmaktayım” veya ” kullandığım aracı park ederken zaman zaman hepimizin yaptığı gibi aradaki bu boşluğa arabamı parketmekte isem de, bu durumun davacının geçit hakkına tecavüz gibi bir kastı ve sürekliliği bulunmamaktadır” şeklindeki sözleri tevil yollu ikrar niteliğindedir.
Bu durumda davalının davacının geçit hakkına müdahale ederek geçmesine engel olduğu ve dava açılmasına sebebiyet verdiği sabit olduğu halde, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına ücreti vekalete hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.