YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6573
KARAR NO : 2009/7943
KARAR TARİHİ : 25.06.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.03.2008 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkı bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusu kalmadığnıdan karar verilmeesine yer olmadığına dair verilen 13.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı … idaresi davalıya ormanlık saha içerisinde turistik tesis kurulması amacı ile 49 yıl izin verildiğini, davacı tarafından verilen 1.11.1991 tarihli taahhüt senedinin 2.maddesinde davalının tesisin işletmeye açılışını takip eden ikinci yılın başından itibaren izin süresince işletmeye ait gayrisafi yıllık gelirin %2.sini çalışılan yılı takip eden Mart ayı sonuna kadar her yıl ödemeyi yükümlendiğini, ancak 1996-2003 yılları arasında eksik gelir bildirildiğini, 2001 yılı gayrisafi gelir payının ödenmediğini, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydı ile 25.681.54 YTL.nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı istemin zamanaşımına uğradığını, temerrüde düşürülmediğini davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bilirkişi raporuna bağlı kalınarak ve bilirkişinin hesaplama sonucu bulduğu 17.200.00 YTL davalı tarafından davacıya ödendiğinden davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
Uyuşmazlık 1.11.1991 tarihli “taahhüt senedi” başlıklı taahhütnameden kaynaklanmaktadır. Bu taahhütnamenin 2.maddesinde “… ayrıca tesisin işletmeye açılışını takip eden 2.takvim yılının başından itibaren izin süresince işletmeye ait gayrisafi yıllık gelirin %2 si çalışılan yılı takip eden Mart sonuna kadar her yıl müteşebbisten tahsil olunur” hükmü bulunmaktadır. Davacı idare davalının 1996-2003 yıllarında ödemesi gereken gayrisafi yıllık gelirin eksik bildirildiğini, o yüzden %2 oranında alınması gereken gelir payının düşük kaldığını ileri sürerek sözü edilen dönem için fark bedelin tahsili ile 2001 yılına ait gelir alacağının tahsilini talep etmiştir.
Görülüyor ki, taraflar arasındaki temel uyuşmazlık gayrisafi yıllık gelirin hesaplanma yönteminden kaynaklanmaktadır. O yüzden eldeki davada öncelikle gayrisafi gelirden tanım olarak neyin anlaşılması gerektiği hususu üzerinde durulmalıdır. Gerçekten gayrisafi gelir, taşınır ve taşınmaz malların, işletmelerin hak ve hizmetlerden masraf düşülmeden elde edilen gelirlerini ifade eder. Taahhütnamedeki davalının beyanından tarafların gayrisafi gelir sözcüğü ile işletme gelirinin kazanılması için gerekli giderler ile birlikte hesaplanan tutarları amaçladıkları anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişinin incelemesini açıklanan ilkeye uygun yapması gerekmektedir. Ne var ki, somut uyuşmazlıkta mahkemenin hükme dayanak yaptığı 17.6.2008 tarihli bilirkişi raporunun yapılan saptamaya uygun düzenlenip düzenlenmediği denetlenememektedir. Kaldı ki, bu rapora karşı davacı … idaresi gerekçe göstermek suretiyle 12.11.2008 tarihli dilekçesi ile itiraz etmiş, mahkemece itirazların hangi nedenle yerinde görülmediği de karar gerekçesinde açıklanmamıştır.
Bu durumda mahkemece yapılması gereken …; HUMK.nun 284.maddesi uyarınca uyuşmazlığın tamamen giderilebilmesi için aralarında hukukçu da bulunacak bilirkişi kuruluna yukarıda çizilen çerçeve doğrultusunda ve davalının ticari defter ve kayıtları ile bunların dayanağı belgeler üzerinde inceleme yaptırmak, uyuşmazlık konusu döneme ait davalının ödemesi gereken hasılat kira payını belirlemek, ilgili dönemlere ait ödemeler düşüldükten sonra her dönem için davacının fark talebinde bulunup bulunmayacağını belirlemek, Yargıtay denetimine elverişli alınacak bilirkişi raporuna uygun bir karar vermek olmalıdır. Bilirkişinin yetersiz raporuna bağlı kalınarak istek yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından karar bozulmalıdır.
Kabule göre de; yukarıda sözü edildiği üzere istek sadece 2001 yılının ödenmeyen hasılat payına ilişkin değil, 1996-2003 döneminde eksik ödenen
hasılat payının tahsiline de yöneliktir. Mahkemece verilen karar da 1996-2003 yıllarında eksik ödendiği iddia edilen hasılat payı ile ilgili bir hüküm kurulmamış, dava münhasıran 2001 yılının ödenmeyen hasılat payına ilişkinmiş gibi değerlendirilerek bu miktarın da ödendiğinden bahisle davanın konusuz kalmasından dolayı esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesis edilmiştir. 1996-2003 yılları arasındaki eksik ödendiği iddia edilen hasılat payına ilişkin olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da doğru değildir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 25.6.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.