YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14280
KARAR NO : 2011/15866
KARAR TARİHİ : 21.12.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R
Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 529 sayılı parsel lehine, 530 ve 531 sayılı parseller üzerinden bilirkişi raporu uyarınca geçit kurulmasına karar verilmiştir.
Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.
Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteğinin, geçit tesisinden en az zarar görecek taşınmazdan karşılanması gerekir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.
Somut olaya gelince; üzerinden geçit kurulan 530 sayılı parsel 6324 m2, hükmü temyiz eden davalı Hazinenin maliki olduğu 531 sayılı parsel ise 2896 m2 yüzölçümündedir. Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi geçitin 530 sayılı

parsel üzerinden karşılanması gereklidir.
Mahkemece yapılan bu saptama gözetilerek davacının geçit ihtiyacının 530 sayılı parsel üzerinden karşılanması yerine, 530 ve 531 sayılı parsellerin ortak sınırından geçit tesisi doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.