YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9264
KARAR NO : 2012/11698
KARAR TARİHİ : 12.10.2012
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.07.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı Bozdoğan Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2007 tarihli ve 2006/15 E. 200/765 K. sayılı ilamı ile Bozdoğan İlçesi Yeni Mahalle 205 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar lehine, aynı yer 205 ada 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı tesis edildiğini, 10 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğunu ve tesis edilen geçit hakkı ile genel yola çıkışının kalmadığını, bu nedenle 10 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının sağlanması için, daha önce 8 parsel lehine verilen geçit hakkında ortak kullanım alanı belirlenmesini talep etmiştir.
Davalılardan 8 parsel sayılı taşınmazın maliki … davanın reddini istemiş diğer davalılar cevap vermemiştir.
Mahkemece mülkiyet hakkının irtifak hakkından üstün olduğu, bu sebeple davacının hukuki menfaati bulunmadığından dava şartı yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.
Daha önce görülüp sonuçlandırılan Bozdoğan Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2007 tarihli ve 2006/15 E. 200/765 K. sayılı hüküm ile 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar lehine davacının 10 parsel sayılı taşınmazından da
geçit kurulmak suretiyle geçit hakkı tesisine karar verilmiş ve bu karar temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Davacı da dava dilekçesinde açıklandığı üzere aynı güzergahtan genel yola ulaşmak istemektedir. Ancak 8 parsel sayılı taşınmazın maliki olan …’nun rıza göstermemesi nedeniyle daha önce kurulan geçitten faydalanamadığını belirtmektedir.
Bu durumda mahkemece, davacının talebinin ayrı bir geçit kurulması talebi olarak nitelendirilerek davanın esasına girilmesi ve daha önce kesinleşen hüküm de dikkate alınarak mümkün olduğu takdirde 8 ve 9 parseller lehine kurulan güzergahtan dava konusu parsel lehine de geçit kurulup kurulamayacağı hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.
Mahkemece isabetli olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.