YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/16766
KARAR NO : 2020/5319
KARAR TARİHİ : 23.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.10.2015 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kâl talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 25.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı Hazine vekili, 208 ada 3 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazda davalının 64.89 m², 26.63m² ve 80.91 m²’lik kısımlara hayvan damı ve başka binalar yaptığını, taşınmazın etrafını çit ile çevirerek yaklaşık 489,21 m²’lik alanı işgal edip kullandığını, işgalle ilgili olarak Kepsut Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından dava konusu yer üzerinde inceleme yapılarak tespit tutanağı ve kroki düzenlendiğini belirterek, davalının meraya elatmasının önlenmesine, üzerindeki yapıların kâl’ine karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 208 ada 3 parsel sayılı mera parselinin üzerinde bulunan ve davalı tarafından inşa edilen fen bilirkişi raporundaki krokide B harfi ile gösterilen garajın, C harfi ile gösterilen samanlığın ve D harfi ile gösterilen meyve ağaçları ile tel çitin kâl’i suretiyle davalının elatmasının önlenmesine, A harfi ile gösterilen kargir ev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü davalı temyiz etmiştir.
Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve kâl istemine ilişkindir. Davalı 24.02.2016 tarihli duruşmada dava konusu taşınmazla ilgili mülkiyet davası açtığını, bu davanın bekletici mesele yapılmasını istediğini beyan etmiştir. Davalının açtığı davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/9 Esas sayılı dosyası ile görülmekte olduğu anlaşılmıştır.
Kepsut Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/9 Esas sayılı dava dosyası üzerinden verilecek hüküm bu davanın sonucunu etkileyeceğinden HMK’nun 165. maddesi gereğince bekletici mesele kabul edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.