YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15453
KARAR NO : 2012/40841
KARAR TARİHİ : 05.07.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut Olayda;
Sanığın, telefon faturasını yatırmak için babasının verdiği 40 TL parayı alarak 08.01.2008 günü saat 10:50 sıralarında bankaya gelen mağdur …’in yanına geldiği, “sen neden bankaya geldin” şeklinde sorması üzerine, telefon faturasını yatıracağını söyleyen mağdur ile birlikte bankaya girdiği, sıra numarası alarak banka içerisinde mağdur ile birlikte beklemeye başladığı, sanığın, kendisini mağdurun babasının şefi olarak tanıtıp tapu numarasının lazım olduğunu belirterek mağdurun eve gitmesini istediği, bu esnada, telefon faturası borcunu yatırması için babasının verdiği 40 TL parayı, kendisinin yatıracağını söyleyerek mağduru aldatıp alması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, mahkemece sabit görülüp dolandırıcılık olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.