YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16290
KARAR NO : 2012/42002
KARAR TARİHİ : 24.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma, Tehdit, Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Hakaret suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
5271 Sayılı CMK’un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK’un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
B) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Tehdit suçunun sübutunda bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1- Hükümden sonra 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanıkla olay tarihinden önce evinin inşaatını yapması konusunda anlaşan katılan inşaat ustası …’in inşaatı tamamlamadan ayrıldığı, akabinde daha önceden kullanmak üzere getirdiği ağaçları almak için sanığa ait inşaata gittiği, sanığın, inşaat tamamlanmadan bu malzemeleri vermeyeceğini söylediği olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.