YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17726
KARAR NO : 2012/45409
KARAR TARİHİ : 12.12.2012
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın, emekli maaşını çekmekte olan müştekinin yanına yanaşarak bankamatikte para kalmadığını söyleyip o arada el çabukluğu ile müştekinin hesabındaki 640 TL’ yi çektiği ve bankamatik kartını vererek müştekiyi oradan uzaklaştırdığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda, müştekinin suçlular albümünden bir teşhis yapamadığı, 25.10.2005 tarihinde benzer bir suçtan yakalanan sanığın fotoğraflarının çekilerek müştekiye gösterilmesi üzerine teşhiste bulunduğu, mahkemede sanık ile yüzleştirildiğinde kendisini dolandıran şahsın yüzünü tam olarak göremediğini beyan ederek sanığı kesin olarak teşhis edemediği gerekçesiyle sanığın cezalandırılması için şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi