YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17962
KARAR NO : 2013/567
KARAR TARİHİ : 17.01.2013
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma, güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; Sanığın, müvekkiline iadesine karar verilen hacizli malları müvekkilinin verdiği 06.01.2006 tarihli ibraname başlıklı; sözkonusu malların yed’i emin ücreti ve vekalet ücreti karşılığında satışına muvafakat ettiğini, satış için sanığı yetkili kılıp, bedelden herhangibir talebi olmayacağını belirtir yazıya dayanarak icra deposundan teslim aldığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturmadığı yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik incelemede
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak
5237 sayılı TCK’nın 257. maddesinde 6086 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule görede:
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.