YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20860
KARAR NO : 2013/5133
KARAR TARİHİ : 20.03.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılanın uğradığı zararı gidermediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’un 231/6.maddesinin (c) bendinde yazılı “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; … Yalısında bulunan Keçikkent Sitesinde 19.08.2001 ile 20.08.2006 tarihleri arasında yöneticilik yapan sanığın, site giderleri için kat maliklerinden tahsil etmiş olduğu paraları nereye harcandığının tespit edilemediği, söz konusu paraları harcarken belgeye bağlamamak suretiyle 85.637 TL’yi uhtesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi açısından, sanığın savunmasında belirttiği söz konusu sitenin depremde orta hasarlı çıkması nedeniyle tamir için müteahhit ile anlaşıldığı daire başına 500 TL para ödenmesinin kararlaştırıldığı, bu paraların bir kısmının eski yöneticiye ödendiği, bir kısmının ise bankaya yatırıldığını, paraların kendisine ödenmediği halde bu paraların site yönetim hesabında bulunduğunu bununla ilgili dava açıldığını, yönetici olduğu dönemde yeni bir müteahhit ile anlaşma sağlandığı ve her daireden 1.100 TL toplanılmasına karar verildiği, işlemlerin karar defterine yazılı olduğu halde bilirkişinin usulsüz olduğunu rapor ettiği, site havuz bakımı ve temizliği gibi giderlerin bulunduğu, bu masrafların yaklaşık 4500-5000 TL tuttuğu, bunlar karşılığında fatura alındığı ancak bunların da gider sayılmadığı, bina dış cephe boyaması için makbuz alınmadığı ancak sözleşme düzenlendiği, dairelerin ortak kullanımı için her hafta temizlik yapıldığı karşılığında ödemeler yapıldığı makbuz alınmadığını ancak diğer yöneticilerin bilgisi olduğu, sitenin ağır tadilatta bulunduğu sırada masrafı olan yolculuklar yapmak durumunda kaldığı, sigortalı işçi çalıştırılmadığı ancak 5 aylık geçici işçiler alındığı bu işlerin makbuz karşılığında yapıldığı, siteyi 64 milyar alacaklı bıraktığı, bazı durumlarda fatura almanın zor olduğuna yönelik savunması araştırılıp yine bilirkişi raporlarında yasanın aradığı geçerliliğe sahip olmayan ve ne için harcandığı tespit edilemeyen 85,637 TL’nin gider olarak kabul edilmeyerek rapor tanzim edildiğinin anlaşılması karşısında bu makbuzların ne için düzenlendiği hususları da araştırılarak sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezası belirlenirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tam gün sayısını asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.