YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22389
KARAR NO : 2013/6131
KARAR TARİHİ : 03.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanığın katılan şirkete ait petrol istasyonunda pompacı olarak çalıştığı 07.12.2006 ile 24.12.2006 tarihleri arasında peşin akaryakıt satışı yapıp parasını aldığı halde, veresiye alışveriş yapan firmalara ait veresiye fişleri kesip peşin aldığı paraları mal edindiği şeklindeki eyleminin, zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezası belirlenirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde hapis cezası yanında verilen “5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43,62,52.maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 125 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20 TL’den olmak üzere 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadelerinin yerine “5237 sayılı TCK’nın 155/2.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 43/1.maddesi gereğince ¼ oranında artırım yapılanak 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62.madde gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den olmak üzere sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” yazılmak suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.