Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2011/23083 E. 2013/6404 K. 08.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/23083
KARAR NO : 2013/6404
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik; sanık ... hakkında ise dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;
5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında öğrenci olduğunu, vize işlemini kendisinin değil, babasının yaptırdığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediği, temyiz dışı sanık ...’in de bunu doğruladığı, sanığın hastaneye giderek tedavi olmak istediği sırada yeşil kartının
iptal edildiğinin söylenmesi üzerine sebebini sormak için kendiliğinden yeşil kart bürosuna giderek durumu öğrendiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, o zamana kadar vizenin sahte olduğunu bildiği hususunda şüphe oluştuğu, dolayısıyla da sanığın savunmasının aksine, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.